Wat doe ik hier? Wanneer deze vraag in ons opkomt, is er vaak iets aan de hand waar we iets mee moeten.

Gevoel 1: Angst voor het sociale

Bij mij komt deze vraag voort uit gevoelens van vervreemding die ik vaak ervaar in sociale contexten. Wanneer er een oproep is voor een gezamenlijke activiteit, zijn de ideeën meestal sociaal van aard: samen eten, samen varen, samen praten. Ik ervaar deze activiteiten echter vaak niet als plezierig, maar als een opgave. Hoewel ik mezelf door de jaren heen heb getraind om sociaal mee te doen en zo te overleven in sociale situaties, blijft het veel energie kosten en voelt het vaak vervreemdend. Mijn situatie is in het verleden dan ook wel eens getypeerd met het label sociale angst [1].

Gevoel 2: Angst voor de dood

Als ik verder kijk, komt er een ander gevoel naar boven. In het voorjaar van 2020 arriveerde corona, en niemand wist wat de gevolgen zouden zijn. Hoeveel mensen zouden ziek worden? Hoeveel zouden er komen te overlijden? Als diabetespatiënt stond ik volgens het RIVM op de voorste lijn. Zou ik die zomer nog in leven zijn? Niemand kon het me zeggen. Het bracht een onzekerheid en angst met zich mee.

Gevoel 3: Geen angst meer voor de dood

Na een paar maanden veranderde mijn perspectief. De omslag kwam door het Motet “Jesu, meine Freude” van Bach, waarin ook woorden uit Romeinen 8:11 worden gezongen:

“En indien de Geest Desgenen, Die Jezus uit de doden opgewekt heeft, in u woont, zo zal Hij, Die Christus uit de doden opgewekt heeft, ook uw sterfelijke lichamen levend maken, door Zijn Geest, Die in u woont.”

Ik besloot mezelf niet langer door angst te laten gijzelen. Ook al zou corona mijn dood betekenen, Jezus is aanwezig door Zijn Geest. Ik wist nog steeds niet of ik die zomer in leven zou blijven. Ik wist dat het virus snel om zich heen greep en vroeg of laat ook bij ons zou aankomen. Ik wist niet wat er met mij zou gebeuren als ik ziek zou worden. Ik keek de dood in de ogen en ik had er vrede mee.

Actie: Antwoord op angst voor het sociale

Wat betekent dit voor de vraag: wat doe ik hier? Deze vraag blijft bestaan, want dezelfde vrede ervaar ik niet in sociale situaties. Me opsluiten in mezelf voelt ook niet als een zinvol antwoord. Om toch een antwoord te vinden, richt ik me op deze blog: wat doe ik hier? In deze blog kan ik spreken over ongezellige en moeilijke onderwerpen. Als je hierdoor geraakt wordt, blijf je welkom in de lezersgroep; anders ben je vrij om het laten voor wat het is. Zo hoop ik een context te vinden waarin ik me niet vreemd voel, maar waar voor ons alles op Zijn plek staat.

שָׁלוֹם

Vrede,

Gert Jan

[1] J. van Amstel, Angst (Kampen: De Groot Goudriaan, 1992), 16–23.

Titelfoto: Stranger silhouette alone foreboding night, 2016, CC0 1.0.