Over Gert Jan
Mijn naam is Gert Jan. In deze blog wil ik verschillende snoeren van mijn leven samenbrengen tot een geheel. Ze lijken op het eerste gezicht misschien uiteenlopend, maar vormen samen het koord waarlangs mijn denken, geloven, ervaren en hopen zich bewegen.
Snoer 1
Ik ben opgeleid als natuurwetenschapper. De manier van denken die ik daar heb aangeleerd, gebruik ik dagelijks in mijn werk. Ook buiten mijn werk blijf ik lezen, onderzoeken en nadenken over uiteenlopende onderwerpen.
Snoer 2
Mijn leven wordt diepgaand gevormd door mijn traditioneel gereformeerde levensovertuiging. Ik geloof en ervaar dat God spreekt, door Zijn Woord, de Bijbel. Het lezen en bestuderen van het Woord is voor mij een bron van inspiratie en richting.
Snoer 3
Mijn innerlijke zoektocht, het derde snoer, verloopt als een doolhof vol ervaringen, vragen en kwetsbaarheden waarvoor ik verschillende therapieën heb gevolgd. Hoewel de weg niet altijd makkelijk was, hebben de opgedane inzichten mij waardevolle lessen gebracht.
Snoer 4
Het vierde snoer in mijn leven is mijn diepe, Bijbels gewortelde verbondenheid met Israël als het uitverkoren volk van God. Deze door God gegeven band brengt mij ertoe in deze blog stil te staan bij het eeuwenlange lijden van Israël.
Mijn motivatie
De samengevlochten snoeren van mijn gedachten brengen voortdurend vragen en overpeinzingen in mij teweeg. Dit met een diep verlangen om te begrijpen en te delen. Tijdens het opschrijven van dat proces, verwijs ik regelmatig naar (wetenschappelijke) literatuur die mijn denken heeft gevormd. Door die bronnen te delen, wil ik anderen de kans geven om zich verder te verdiepen in bepaalde onderwerpen die mij raken.
Ook verwijs ik naar Bijbelteksten en Bijbelse thema’s die voor mij een bijzondere betekenis hebben gekregen en die mij inspireren in mijn geloofsverdieping. Wat jij als lezer ook in de blog terug gaat vinden, is mijn persoonlijke zielenpijn, niet om te klagen, maar om vanuit die emotionele verbondenheid erkenning, troost, heling en hoop te bieden. Terwijl ik die emoties probeer te verwoorden, graaf ik naar de diepere lagen onder de pijnlijke werkelijkheid van Israël, om juist daar de hoop zichtbaar te maken. Op deze manier wil ik mijn stroom van gedachten openleggen, in de hoop dat anderen er iets in vinden dat aanzet tot nadenken, inspireert, raakt en misschien zelfs bemoedig.